Het is allemaal zo raar, zo onwerkelijk...
Het begon vanmorgen allemaal hetzelfde als andere jaren.
Opstaan, bakkie koffie en dan televisie aan, om naar koninginnendag te kijken.
Het zou allemaal zo feestelijk worden! Jaren was daar aan gewerkt, dus het kon niet anders dan een groot feest worden...
En dan...Dan gebeurd er iets vreselijks!!!
De bus van de koningin en haar familie rijdt langs en opeens schiet daar een zwart autootje achter de bus door tegen een monument op!
In eerste instantie had ik het nog net eens gezien, zo snel ging het allemaal!
Maar wat een ravage, wat een ramp!!!
14 mensen, die daar eerder feest stonden te vieren, liggen daar nu op de weg.
Niet eens gemerkt, wat ze overkwam waarschijnlijk...
Zo triest, zo ongelooflijk!!!
Ik heb er eigenlijk geen woorden voor...
Zo vrolijk als ik was opgestaan, zo beduusd en triest voel ik me nu...
Ik leef mee met de families, die hierbij getroffen zijn en wens ze ontzettend veel sterkte.
Ook hier gaat de vlag half stok...
Liefs,
Karin

Bewegende beelden: RTL Nieuws, YouTube
Foto's: Foto ANP, Foto ANP
Trieste update: De mensen die vanmorgen in Apeldoorn zijn gedood, zijn twee mannen en twee vrouwen. Donderdagavond overleed nog een vijfde persoon.
De gewonden zijn zes mannen, vier vrouwen en drie kinderen van zestien, vijftien en negen jaar oud. De slachtoffers zijn afkomstig uit verschillende plaatsen in het land. De verwondingen lopen uiteen van kneuzingen en botbreuken tot hersenletsel.
De verdachte die op het publiek inreed, verkeert in levensgevaar en kan momenteel niet verhoord worden. Toen de verdachte nog in het wrak van zijn auto zat, kon hij nog wel praten en heeft hij aangegeven dat zijn actie tegen de koninklijke familie gericht was.
Ter nagedachtenis aan de slachtoffers van het ongeluk in Apeldoorn op Koninginnendag heeft het condoleanceregister.com een register geopend.
Dit register is via deze link te bereiken: Condoleanceregister slachtoffers Koninginnendag Apeldoorn Lees Meer...



Als je aan Mike vraagt: wat wil je eten vandaag???









Dit recept heb ik al heel vaak klaar gemaakt!
Dit is wel één van onze meest favoriete gerechten!!! Al heel lang wilde ik het es klaar maken, maar ik zag er altijd een beetje tegenop eigenlijk. Dacht altijd, dat het heel veel werk was en zo. Maar een paar weken geleden heb ik het toch eens een keer aangedurft en het bleek allemaal reuze mee te vallen!!!
Ooit, heel lang geleden, zo'n jaar terug ongeveer had ik voor de gein eens een kittenpakket aangevraagd bij Whiskas. Dacht, das leuk! We hadden Queeny nog niet zo heel lang in huis en ik vond het wel leuk, om zo'n pakketje aan te vragen en was ook best nieuwsgierig, wat daar dan in zou zitten... Dus formuliertje ingevuld en verstuurt en toen was het wachten...En wachten...En nog meer wachten...
Daar was eindelijk het lang verwachte pakketje van de Whiskas!!!
Dat later werdt dus afgelopen zomer... Het was een doodnormale dag, zoals altijd en ineens kreeg ik dus de kolder in mijn kop en wilde de hele kamer anders hebben... Dus zo gezegd, zo gedaan en wij de kamer veranderen. En elke keer die muis maar in de gaten houden, want god, wat moesten we doen zonder!!! Maar dan ben je dus bezig, maar mevrouw Queeny wilt dan tussendoor nog wel met muis ff spelen, he...En ineens, weg muis!!! Mja, en nou??? Nou, zoeken dus!!! Maar nergens te vinden natuurlijk...Alles weer ff van de kant af gehad en zo, maar nada muis, hoor!!! Wij hadden het zoeken op een gegeven moment maar op gegeven... Queeny niet. Die bleef nog weken zoeken!
In de tussentijd hadden we Sambal erbij gekregen. Naar die muis waren we allang niet meer aan het zoeken, maar toch...ergens blijf je je afvragen, waar dat ding gebleven was. We waren ook gaan kijken, of je ze in de winkel ook kon krijgen, maar nee, twas alleen bij Whiskas te krijgen verdorrie! Toen kwam Ben ineens met het geniale idee, om eens te gaan bellen naar Whiskas! Ik had ook alweer een kittenpakket aangevraagd voor Sambal, maar daar had ik nog niks van gehoord, dus dan kon ie daar gelijk es naar informeren...
Tot er vanmiddag een envelop binnen viel...
Zijn die muizen dan zo bijzonder???
Sambal rent dan natuurlijk niet mee, want die wilt alleen knuffelen... En als er dan niet vrijwillig geknuffeld wordt, dan doen we het maar gedwongen! Dus bij elke stap, die het vrouwtje zet, springt Sambal gewoon met gevaar voor eigen leven ervoor!!! Nou ok, dan maar even optillen en knuf-felen, dan kan ik tenminste veilig naar de keuken toe...
Prrrr, prrrr, ik vind je lief, dus ga ik je knuffelen, lijkt ie te denken! Nou ok, even dan, maar dan moet je weer weg wezen, want ik heb nog meer te doen vandaag, denk ik dan bij mezelf... Mja, en voor ik het weet, zit ik dus weer een half uur met een Sambal op schoot, die me helemaal fijn knijpt met zijn voorpootjes... Das een teken, dat ie je lief vindt, zegt Ben altijd. Mja, dat kan dan zo zijn, maar om dat de hele dag door te laten weten, vind ik een beetje overdreven. Dus als ik er genoeg van heb, zet ik Sambal opzij en probeer weg te komen...Dat lukt dus nooit in één keer, want voordat ik goed en wel opgestaan ben, zit hij alweer op schoot. Dan maar zonder opzij zetten en gewoon op gaan staan. Het is een wat minder aardige manier, maar goed...Anders kom ik dus nooit van die bank af!
En dan is het tijd voor mij, om de computer aan te zetten en de mail te checken en zo... Even rust... Nou, vergeet die rust maar, want zodra Sambal het knopje heeft gehoord van de pc, komt ie al naast de stoel zitten!!! En zodra ik ga zitten, springt meneer op schoot en begint weer aan zijn uitgebreidde knuffelsessie!
Pas als ik dan s'avonds op de bank voor de buis zit, komt ie weer een knuffel halen en kroelen. Maar dat vind ik dan weer gezellig, dus dan mag het ook wel...

Naast Paco en zijn vriendjes/familie, krijgen we natuurlijk ook nog wel andere gevleugelde bezoekers op ons balkon. Koolmeesjes, pimpelmeesjes, vinkjes, duiven. Nou ja, van alles wat wel zo'n beetje! Zeker als het weer wat kouder wordt, is het soms een drukte van jewelste!




